Column: Zeilen met de VVD


Vandaag was ik aanwezig bij de ledenvergadering van de windcoöperatie Windpower Nijmegen. Alex de Meijer had me gevraagd een column uit te spreken over wind. Dat doe ik graag. En mijn uitdaging – vond ik voor mezelf – was om zoveel mogelijk gezegden met wind in de column te verwerken. Ik moet zeggen: dat was een rak in de wind – hier heb je de eerste – betekent zoiets als een moeilijke opdracht. Mijn column is getiteld: Zeilen met de VVD.

ZEILEN MET DE VVD

De windmolens houden de gemoederen in Nederland flink bezig. In Friesland schijnt een ware oorlog voor de deur te staan tussen de voor- en tegenstanders. Er wordt niet meer naar elkaar geluisterd. Iedereen gooit zijn of haar hoofd in de wind. En goede raad wordt volledig in de wind geslagen.

Ook in Gelderland is er veel discussie en hebben mensen zich ingegraven in schuttersputjes. Aan het front staat zelfs een heuse ex luitenant-kolonel van de Koninklijke Landmacht. Zijn naam is Chris van de Bos en hij is Statenlid van de VVD. De provincie wilde heel nobel een windvisie maken om bij te dragen aan een beter klimaat voor windmolens. Het tegendeel is echter het gevolg. Er worden wel locaties aangewezen in de visie, maar Provinciale Staten heeft vervolgens met een amendement van de VVD bepaalt dat de provincie slechts iets mag doen als er draagvlak is bij de betrokken gemeenteraden.

De luitenant-kolonel buiten dienst heeft toegeslagen en de provincie ontwapent. Want zo kan de provincie dus nooit van bovenaf ingrijpen en worden doelstellingen niet gehaald; de wind is uit de zeilen genomen. Ook moet er blijkbaar van het VVD-Statenlid, als het om windenergie gaat, zelfs draagvlak zijn bij buurgemeenten, zo stond deze week te lezen in de Gelderlander. Heeft hij nu helemaal een klap van de molen gehad? De provinciale windvisie is daarmee een dode letter geworden en een extra obstakel voor windenergie.

Ik had hier een twitter-fittie over met de beste man. Ik dacht: wie tegen de wind spuugt, krijgt een vuile baard. En wie wind zaait, zal storm oogsten. Chris van de Bos doet me denken aan zo’n typisch gepensioneerde man die op latere leeftijd nog een soort Willie Wortel wil zijn en op de hobbyzolder allerlei zaken zit door te rekenen en te bedenken. Deze man heeft zich erin verdiept. Hij wilde natuurlijk weten uit welke hoek de wind waait.

De ex-luitenant kolonel van de Koninklijke Landmacht is wel voorstander van duurzame energie en ook wel van een marsroute naar een klimaatneutrale provincie. Maar hij wil een andere commandostructuur en andere wapens om in zijn terminologie te blijven. Hij heeft het licht gezien en alle hoop gevestigd op een nieuwe energiebron: thorium. Iets wat mogelijk over twintig jaar tot iets leidt maar nu nog helemaal niet aan de orde is. Voor de energietransitie op korte termijn wil hij vooral kleine windmolens want die zijn goedkoper en leveren uiteindelijk meer op is zijn stellige overtuiging.

Maar beste Chris van de Bos, alle havens schutten geen wind. Niet alles levert het verwachte voordeel op. Windmolens zijn als het mannelijk geslachtsdeel. Hoe kleiner de windmolen hoe groter de teleurstelling! Het is net als met sport, het verschil tussen voetbal en golf: hoe kleiner de bal, hoe groter de zak.

Maar dames en heren er is licht aan het eind van de tunnel. Tot mijn grote verassing en vreugde zag ik van de week een Tv-spotje van de landelijke VVD met daarin prominent windmolens in beeld. Ik interpreteer dat maar als een voorzichtige manoeuvre om de VVD-achterban warm te maken voor windmolens. In de liberale partijtop zullen ze ook wel hebben gedacht dat ze ondertussen ook iets moeten met duurzaamheid.

Zeker ook omdat Henk Kamp verantwoordelijk is voor de uitvoering van het energieakkoord. En zonder windmolens komt hij niet eens in de buurt van die 14% doelstelling in 2020. Hij heeft zijn lot verbonden aan die doelstelling en als Henk Kamp iets wil dan heeft hij de wind eronder. En zo blijkt maar weer eens: je kunt de richting van de wind niet veranderen, wel de stand van de zeilen. Dus draaien de windmolens bij de liberalen sinds kort weer gewoon op wind en niet meer op subsidie. De wind waait bij de VVD nu dus eindelijk uit een andere hoek.

En dat is misschien ook wel de reden waarom die lastige ex-luitenant kolonel op een onverkiesbare plek terecht is gekomen voor de Statenverkiezingen. Hij heeft van de VVD Kandidatencommissie vast de wind van voren gekregen. En zo kan het teleurgestelde Statenlid op zoek naar een andere hobby. Ik hoop oprecht dat het Chris van de Bos met zijn nieuwe bezigheden voor de wind gaat. Maar dat zijn laatste bijdrage in de Staten vooral veel lawaai en weinig wind was.

En wij, dames en heren van de windcoöperatie Windpower Nijmegen, wij hebben de wind in de rug!

DANKUWEL