Nieuwjaarstoespraak GroenLinks Nijmegen

alwaysVanavond hield GroenLinks Nijmegen de nieuwjaarsborrel in Villa Lux. Ik hield een toespraak op basis van songtitels waarin ik terugkijk op een bijzonder jaar voor GroenLinks, maar ook vooruit kijk: Always look on the bright side of life.


Toespraak Nieuwjaarsborrel GroenLinks

Het bestuur van GroenLinks Nijmegen vroeg mij een toespraak te houden over het jaar 2012 op basis van songtitels.
Die dan straks ten gehore worden gebracht.
Dat wilde ik graag doen; is ook altijd leuk om te doen.
En deze keer heb ik de TOP 2000 maar genomen als inspiratiebron.

Het jaar 2012 was voor GroenLinks;
laat ik het heel eufemistisch zeggen: niet zo’n goed jaar.
Het begon met de burgemeestersbenoeming.
Wat een hoogtepunt zou moeten zijn voor GroenLinks Nijmegen werd een deceptie.
Twee honden vechten om een been; een derde gaat er mee heen.
Mijn eerste plaatje wordt dan ook: Two tribes – Frankie Goes to Hollywood.
Als een duveltje uit een doosje kwam Hubert Bruls tevoorschijn als de nieuwe burgemeester van Nijmegen.
Mijn eerste reactie was: Mamma Mia – Abba.
Maar ik heb Hubert leren waarderen en hij is een goede burgervader.

En dan waren er natuurlijk ook de landelijke perikelen omtrent GroenLinks.
Mijn derde songtitel wordt dan ook: Oh oh Den Haag – Klein Orkest.
Eerst had GroenLinks nog een heldenrol bij de vorming van het Lenteakkoord waardoor de rol van Wilders definitief was uitgespeeld.
En we enkele vervelende bezuinigingen op sociaal gebied konden terugdraaien en een ongekende fiscale vergroening konden realiseren.
Dus lof alom voor GroenLinks.
Maar dat feestje konden we niet lang vieren omdat een dag later de pleuris uitbrak over de kandidaatstelling.
Het was alsof GroenLinks plotsklaps collectief besloot: Let’s go crazy – Prince.
Te beginnen met Tofik Dibi.
Voor hem draai ik: The great pretender – Freddie Mercury.
Ik denk dat hij het in zijn bol kreeg door al die media-optredens.
En je zag Jolande kijken van: Waarom nou jij – Marco Borsato.
Ook het partijbestuur opereerde niet professioneel.
Kortom: het was een groot Tragedy – Bee Gees.

Maar dat was nog maar het begin van alle ellende.
You ain’t seen nothing yet – Bachman, Turner, Overdrive.
Want toen kwamen ook nog de verkiezingen.
In September – Earth, Wind & Fire.
We hebben ondanks alles best een goede campagne gevoerd.
We vroegen de kiezers: Don’t leave me this way – Communards.
Maar het mocht niet baten.
Op verkiezingsdag hoopte ik nog: kom op Jolande Take 5 – Dave Brubeck.
Maar het werden er drie in die nacht en uiteindelijk toch nog vier dankzij een restzetel.
Van 10 zetels naar 4. Vier zetels!
Daar stonden we dan op verkiezingsnacht in Rotterdam:
Zeg me dat het niet zo is – Frank Boeijen.

De ellende voor GroenLinks was echter nog niet voorbij.
Na zo’n dramatisch verlies is het niet raar als de lijsttrekker zijn of haar  verantwoordelijkheid neemt en opstapt.
Daarvoor draai ik: Time to say goodbye – Bocelli.
Maar Jolande Sap bleef aan.
En toen ze na een paar weken alsnog aftrad en het partijbestuur ook was het drama compleet.
Gelukkig is de rust teruggekeerd; met vier zetels is dat ook wat gemakkelijker.
Bram van Ojik is een prima fractievoorzitter die met zijn fractie bouwt aan een degelijke oppositie tegen dit afbraakkabinet.

Nijmegen heeft ook een bewogen jaar achter de rug.
We hebben te maken gehad met haperende nieuwe parkeerpalen.
De palen waren erg kwetsbaar.
Zo moest je goed drukken: Touch me – The Doors.
Maar ook weer niet te snel: U can’t touch this – MC Hammer.
Dit was ook het jaar dat de Topsporthal in het Goffertpark definitief niet doorging en het warmtenet wel.
Ook zaten we tien jaar onafgebroken in het college en dat vierden we met een groots stadsfeest.
De Waalkade kreeg schade: Another brick in the wall – Pink Floyd.
De Waalsprong kwam prominent op de agenda en dat blijft voorlopig zo.
Met die ondraaglijke rentelasten op de grondposities: Money for nothing – Dire Straits.
Collega Bert Frings bracht vernieuwing in het domein van zorg en welzijn.
Minder grote organisaties en maatwerk bij hulp aan gezinnen.
Zijn aanpak is te typeren als: A little less conversation; a little more action – Junkie XL.
We investeerden weer veel in zonnekracht.
Here comes the sun – The Beatles; en: Let the sunshine in – Hair
Ton Hirdes kwam nog via twitter met het absolute lied van de duurzame energie, namelijk: Lass die Sonne in dein Herz van de Duitse groep Wind
Inderdaad, een erg toepasselijk nummer en band.
Helaas ging het bestemmingsplan voor windmolens niet door.
De procedure bij de Raad van State was succesvol aangespannen door mevrouw De Wind van Leefbaar Reeth.
Maar we gaan door met een nieuw bestemmingsplan en we gaan in zee met een Nijmeegse windcorporatie – zodat alle Nijmegenaren maar ook de directe buurtbewoners kunnen profiteren van deze schone energie.
Hiervoor draai ik: Wind of Change – The Scorpions.

En ook de Nijmeegse politiek liet zich niet onberoerd.
GroenLinks-raadsleden hebben het afgelopen jaar veel initiatieven ontplooid.
Denk aan het voorstel over ZZP’ers van Jos Reinhoudt en Louis de Mast.
Het voorstel van Dwars en Noel Vergunst voor gemeentelijke wietteelt.
En de moeder aller initiatiefvoorstellen: een bij hoort erbij van Pepijn Boekhorst.
Nou moet ik natuurlijk iets draaien van de Bee Gees
In het kader van het overleven van de bij heb ik gekozen voor: Stayin’ Alive.

GroenLinks verloor dit jaar een raadslid.
Simone Witsenhuijsen kon geen compromissen maken en stapte uit de fractie.
Helaas met zetel en al.
Ze kan zich meer vinden in de tegenbegrotingen van de SP.
Wat ik dan weer niet begrijp omdat die tegenbegrotingen rammelen van alle kanten.
En de berekeningen van hun fractievoorzitter – Hans van Hooft – zijn vaak onnavolgbaar.
Daar heb ik maar een nummer voor: Abracadabra – Steve Miller Band.
Jammer Simone maar wij gaan vrolijk door: With or without you – U2.
Ook andere raadsleden hebben dit jaar hun zetel meegenomen naar een andere fractie.
Zo ook raadsleden bij de Ouderenpartij en het CDA.
Hierdoor heeft het ooit zo oppermachtige CDA nog maar een zetel over
Daar zit ze dan: Only the lonely – Roy Orbison.
Een historisch dieptepunt en iets wat Chantal Theunissen niet verdient.
Voor haar draaien we dan ook: Keep the Faith – Bon jovi.

Gelukkig blijft Jo Jansen zijn partij wel trouw.
Voor hem draai ik: Hey Joe – Jimi Hendriks.
PvdA-raadslid Stijn Verbruggen verliet de gemeenteraad om te gaan werken voor Staatssecretaris Co Verdaas.
Dat was echter van korte duur; Blue Monday – New Order.
Zwollenaar, euh, Nijmegenaar Co Verdaas kreeg toch nog last van zijn bonnetjes.
Ik denk dat hij spijt heeft van zijn aanwijzingen voor zijn chauffeur:
Take the long way home – Supertramp.
En: Whereever I lay my hat that’s my home – Marvin Gay.
Het was gewoon allemaal een beetje dom van Co.
En jammer ook voor Stijn.
Wat mij betreft komt hij weer snel terug in de raad.
Oh ja; en Jaap Modder kreeg ook gedoe over zijn beloning.
I just can’t get enough – Depeche Mode is een toepasselijke titel.

2013 wordt een zeer lastig jaar.
We krijgen te maken met nieuwe bezuinigingen.
Bezuinigingen die door het Rijk over de schutting van de gemeenten worden gegooid: Over de Muur – Klein Orkest.
De coalitie van GroenLinks, PvdA en D66 zal onder druk komen te staan vanwege deze megabezuinigingen.
Maar ik doe een dringende oproep aan de coalitie met het nummer:
Let’s stick together – Bryan Ferry.
Ikzelf zal het druk krijgen met de Waalsprong.
Bert krijgt het druk met de decentralisatie van de AWBZ en de jeugdzorg.
En met de draconische bezuinigingen op thuiszorg en dagbesteding.
Niet leuk maar de bezuinigingen zullen iedereen treffen: Everybody hurts – REM.
We zullen zorgen dat het zo eerlijk en sociaal mogelijk gebeurt.

Maar er staan ook mooie dingen te gebeuren.
De eerste schop voor de dijkverlegging en de nevengeul gaat de grond in op 22 januari.
Op 20 april wordt de stadsbrug ingevaren en in november wordt deze geopend.
Met een feestje natuurlijk Under the bridge – Red Hot Chilli Peppers.
En met de opening van de stadsbrug zal de discussie over de A73 allengs verstommen.
Die door GroenLinks verfoeide Highway to hell – AC/DC.
Dat geldt ook trouwens voor de doortrekking van de A15: Road to nowhere – Talking Heads.

De partij gaat zich het komend jaar voorbereiden op de nieuwe verkiezingen.
En voor dat doel ga ik afsluiten met enkele hoopgevende en bemoedigende songtitels:
Keep your head up – Ben Howard;
On the road again – Canned Heat;
Relight my fire – Dan Hartman;
The only way is up – Yazz.

Tegen onze politieke vijanden zeggen we: Don’t dream it’s over – Crowded House.
We zullen doorgaan – Ramses Shaffy.
Onze partij is springlevend: Alive & Kicking – Simple Minds.
Tegen onze nieuwe lijsttrekker en vrijwilligers zeggen we straks: Don’t stop till you get enough – Michael Jackson.
We gaan weer voor goud en collegedeelname: Up where we belong – Joe Cocker.
Groen Werkt! De toekomst is groen!
Green green grass of home – Tom Jones.
En we doen het voor Mother Earth – Within Temptation.

Ik voel Good vibrations – Beach Boys.
En heb zin in de toekomst: Always look on the bright side of life.

Dank u wel